Storm op de Knardijk, wandeling in het Sauerland, weer naar het Aviodrome en weer naar Burger’s Zoo! (1)
Waar zal ik beginnen… De afgelopen tijd weer veel ondernomen en uitgeprobeerd met m’n Panasonic, mijn Lumix. Zoals gewoonlijk kon ik weer even niet de rust vinden mijn foto’s te selecteren en een kort verslag op m’n blog te plaatsen. Ik heb de keus gemaakt met terugwerkende kracht te werken, dus begin ik bij mijn bezoek gisteren aan Burger’s Zoo.
Ik ben gek op dierentuinen, in het bijzonder op Burger’s Zoo te Arnhem. Waarom? Misschien dat mijn foto’s hierop antwoord kunnen geven.
Ik kom met de regematigheid van de klok in dit Dierenpark. Er is daadwerkelijk een verschil met de andere, ook vaak zeer fraaie, parken in Nederland. Het verschil zit ‘m in het feit dat je steeds weer andere beesten ziet. Zo lieten gisteren de Bevers verstek gaan, de leeuwen lagen voor dood (zeker net te eten gehad) de miereneter had zich verstopt evenals de luipaarden. Aan de andere kant waren de neushoorns zo wulps als maar kan en joegen giraffen en zebra’s de stuipen op het lijf! Voor mij een uitdaging om dynamiek en uitgelaten luiigheid proberen vast te leggen. Het beloofde een soppige dag te worden; Bewolkt en een behoorlijke kans op regen. De keus om dan naar Burger’s te gaan is zeker in dat opzicht geen verkeerde, want je kunt uren door brengen onder dak en afdak. Het park beschikt over een aantal bijzondere leefgebieden waar een groot aantal dieren zich vrij kan bewegen en waar andere min of meer ingekapseld zijn. Voor het oog maken ze deel uit van het gebied waaar je loopt, maar (gelukkig) is hun gebied wel afgebakend.
Alle opnamen van deze blog zijn gemaakt in de diverse gebieden in een tijdsbestek van 6 uur. Daarvan heb ik er ook nog ongeveer 2 op de diverse terrasjes doorgebracht onder het genot van een overheerlijk biertje.
Om te beginnen hebben we het tropisch regenwoud; de Bush..
Een aantal belangrijke leefgebieden komen aan bod, waar flora en fauna werkelijk indruk maken. Wanneer ik door het struikgewas sluip om de vogels en andere dieren te ‘overvallen’, voel ik me niet meer in Arnhem. Het is warm en vochtig. Wel prettig. Om me heen exotische geluiden van vreemde
vogels en andere dieren. Vaak ver weg, soms heel dichtbij. Vandaag heb ik me voorgenomen om, naast alles wat in de bloei staat, met name te focussen op salamanders en kikkers. Ook de leguaan hoop ik te zien, want dat is alweer een lange tijd geleden dat ik deze passieve reus voor de kamera heb gehad. Het mocht niet zo zijn, geen leguaan, geen kwartel en geen salamander… alhoewel! Toen ik vandaag de foto’s aan het selecteren was bleek ik er toch nog een geschoten te hebben; er staat op de onderstaande foto zo’n gewenst exemplaar. Het ging me hier om de bloem. Ondanks het feit dat ik me rot heb gezocht heb ik hem over het hoofd gezien. U ook?
Voor diegene die hem (nog) niet heeft gezien, zal ik aan het eind van deze blog een uitsnede tonen. Wel jammer dat ik mijn oog er niet op heb laten vallen, anders was er een mogelijkheid geweest onze vriend goed te portretteren. Het zij zo. Toch heb ik weer erg genoten van de diversiteit aan bloemen en planten waarvan hieronder een paar voorbeelden…
Een ander overdekt deel in het park is de mangrovehal. De naam zegt het al, een leefgebied totaal anders dan in de Bush. Het is er echt vochtig, maar de moeite meer dan waard! Deze hal was het eerste experiment dat vooraf ging aan de latere versie; de Bush. Met name de techniek van het in stand houden van een leefomgeving met een aantal dier- en plantensoorten was van belang heb ik begrepen. Voldoen licht, vocht en warmte en… heel bijzonder (en kenmerkend) voor een mangrove-omgeving; eb en vloed. Deze worden hier nagebootst en de diersoorten die aanwezig zijn, zoals o.m. verschillende soorten krabben, laten het zich welgevallen. Bij eb zie je dan overal zandhoopjes van de pieren, krabben die tevoorschijn komen en visjes die weer overal tussendoor krioelen. Ik heb ze gisteren niet gezien, het was vloed.
Toch heb ik hier nu dieren gezien die ik in alle voorgaande keren nog nooit heb gezien… mijn dag was al goed. Vooral het vogeltje hieronder wilde mij niet uit het oog verliezen. Een eenvoude prooi dus. Een andere hield mij vanuit de struiken in de gaten… een echte vreemde vogel!
Later zou hij (of zij?) mij verrassen met een collega waarmee hij “besjewisselen” zou spelen. De foto,s die ik daarvan heb genomen zij helaas niet scherp genoeg. Ze wilden niet langzaam aan doen vanwege de lange sluitertijd.
Wel heb ik hier gezien wat ik in de Bush gemist heb…
en nog een!
Om toch nog even binnen te blijven en zonder natte voeten te krijgen ga ik onder water… het indrukwekkende, het overweldigende Burger’s Ocean. Via het ’strand’ ga je langzaam onder water. Met links en rechts de glazen wanden die het leven in de lagune scheiden van rugzakken, Nice’s, open monden en kamera’s. We zakken dieper totdat het water zich boven ons sluit.
Vissen als kleurrijke zwemmende stickers, duizenden zwemmen er in alle rust alsof ze nog honderd jaar te gaan hebben. Zelfs ik wordt hier rustig van en vergeet deze entree vast te leggen voor deze blog. Maakt ook niet uit, moet je zelf maar eens gaan kijken.
Eigenlijk is het niet te beschrijven en is het inderdaad beter om het zelf te beleven. Wat er uiteindelijk gebeurt is dat je steeds dieper gaat. Een aantal fantastische doorzichten te zien krijgt van het immense rif wat is aangelegd om via de diepzee (waar o.m. haaien opdoemen uit het donker) weer terug naar de haven waar we onder een aanlegsteiger uitkomen… nog steeds onder water. Pijlstaartroggen zwemmen glimlachend over je hoofd (weten zij iets wat wij niet weten?) en een school van misschien wel honderd zilveren visjes verstopt zich achter een paal van de steiger… Hieronder wat indrukken:
…en dit is nog maar een fractie! Ook zeepaardjes, duivelsvissen, kwallen, noem het maar op. Heel leuk en zeer verrassend. Toch wil ik nu naar buiten. Naar de olifanten, giraffen, leeuwen, rennende neushoorns en Frodo!
Ik ga er vanuit hier morgen in deeltje 2 over te kunnen berichten. Als afluiting nog even het zoekplaatje.
