Hobby (4)
Na schooltijd (lagere school) slenterde ik, samen met m’n maatje, langs winkels, fabrieken en werkplaatsen. “Meneer, heeft u speldjes?” vroeg ik dan verlegen. 1964; ik kocht van m’n zakgeld een pakje Royco soep… gaf de soep aan m’n moeder en stak het speldje van de Olympische spelen (Tokyo) in m’n album. Gek waren we! Gek op verzamelen.
Toen ik een aantal jaren geleden ging verhuizen kwam ik m’n boek weer tegen. Ik hoefde hem niet eens open te slaan. Veel viel al dan niet vast aan elkaar, naar buiten.
Het schuimrubber was vergaan evenals de lijm waarme een en ander aan elkaar zat. Gisteren kwam ik hem op een stapel weer tegen en ben er is voor gaan zitten… toch leuk, veel bekende merken als Spar, Volkswagen, Festo, Edy, Pam, Leeuwezegel, Wajang, Brio, Locavit, Daf, Panhard, Koopmans, Pril, Nur Die, Bic, UK65, Pep, Turkstra, ten Cate, Enkalon, Castella, Lodalientje, Vivo, VeGe, Super Fuz, Van Houten, Kwatta, IFA, A&O, maar ook (voor mij toendertijd) saaie dingen als
de Bondsspaarbank en PAM. Attracties hadden uiteraard ook hun speldjes; Burgers’ Dierentuin (zo heette het toen) en Dierenpark Wassenaar die al vele jaren geleden jammerlijk zijn poorten heeft moeten sluiten. Reeksen platte plaatjes met print of bijzondere, verdikte en glazig uitziende. Met relief geschuurd en ongeschuurd gelakt…
Nu ik al deze kleine verzamelobjectjes zo bij elkaar zie begint het toch weer te kriebelen (dus mocht iemand nog een doos met dit spul hebben…) Het zal zeker met mijn vakgebied, reclame/marketing & communicatie, te maken hebben. Al die merken die verdwenen zijn maar toch nog latent in je hoofd zitten. Mooi om te zien en weer op ontdekkingstocht te gaan.
Bij het zien van deze dingetjes zie ik ze ook weer in de tijd waarin zich deze merken opkwamen en even later verdwenen. Simca (mijn vader had er een) De super, Vivo en Spar, de buurtwinkels die inmiddels tot ketens zijn verworden. De PEP, het jeugdblad die wij thuis naast de Donald Duck hadden. De kleine Kwatta’s en de dikke Van Houten repen waarmee mijn oma ons altijd verwelkomde. En uiteraard de Edy (Emailleerfabriek De Yssel) en de Gazelle, de grootste werkgevers van Dieren en omstreken.
Hoe dan ook, veel blijft voortleven in deze simpele blikken dingen die nu uit elkaar aan het vallen zijn. Het ziet er naar uit dat op een sombere zondagmiddag het huis wel eens kan ruiken naar 2-componentenlijm.
